Feestavond 5 september 2026

Half augustus ontvangen we de oproep om ons op te geven voor de feestavond. Het loopt geen storm en op 1 september staan er 30 deelnemers op de lijst. Dat is een tegenvaller, aan de kosten kan het toch niet liggen zou je zeggen. Het zijn de weekenden dat er ook overal van alles te doen is hè. Degenen die wel kunnen komen worden hartelijk ontvangen en goed verzorgd, reken er maar op.

Vrijdagmiddag 4 september tegen 1 uur blaast onze correspondent alvast de bladeren van de oprijlaan van het Landgoed. Dan komen Carolien en Ern en gaat de poort open. Als Jack, Frans, Cor, Chris, Hay en Ria zich ook melden komen de voorbereidingen op stoom. De schuur wordt ontruimd – en dat is voorwaar geen geringe klus – en schoon geblazen. Frans jaagt letterlijk de laatste “bewoners” de deur uit. Tussen de buien door worden de partytent en de tafels in elkaar gezet. De stoelen krijgen een flinke poetsbeurt en dan is er koffie met een Jodenkoek. Steeds gezellig. Jos komt later en controleert even wat er nog moet gebeuren en zal zaterdagmorgen met de audio/video en feestverlichting aan de slag gaan. Blij dat we al zover zijn. Roos en Bert komen poolshoogte nemen en zien dat het goed is.

De toiletwagen en de drank met de koelingen worden afgeleverd. Alles komt op zijn plek, maar links en rechts is er wel een spierballetje nodig. Het glaswerk komt later en de rest is voor morgenvroeg.

Zaterdagmorgen in alle vroegte is Jos al in touw. Zwaar materieel gaat in de “bioscoop”. De beamer aan het plafond. De kleurige feestverlichting en kabels en leidingen worden aangebracht. De voltallige feestploeg is ijverig zoals we dat kennen. Ook nu is er tijd voor koffie, lekker, zeker met die Jodenkoek. Daarna nog wat puntjes op de i en naar huis. Tot vanavond allemaal!

Ruim voor 5 uur worden de barbecue en het heerlijke eten gebracht. Jos heeft de schuur volledig in handen en de muziek en de foto’s en video’s kunnen worden getoond. Het kampvuur is een prooi voor Jack. Niet te zuinig zeg! Langzaam druppelen de feestvierders binnen. Al gauw staat er een groepje “braders” bij de barbecue en de eerste drankjes worden genuttigd. Het vuur knettert en de muziek galmt over het landgoed. De sfeer is goed. Grote afwezige is echter ons trouwe viervoetige lid Pipi. Pipi is gewond achter gebleven, voor de deur onder een auto gekomen. Zal herstellen, maar heeft nog even tijd nodig.

Dit jaar ook geen rad van fortuin, maar een tombola. Jacqueline en Frank verkopen veel  loten, maar niet alles gaat van tafel. Jos H. als enige in de race voor een goed bod voor alle achtergebleven prijzen, laat het afweten. Jammer, dan gaan ze door naar volgend jaar. De opbrengst van de tombola is niet te min een behoorlijk succes, opbrengst net geen 175 euro, dankjulliewel.

Dat het een geweldige feestavond is bewijzen de vele lachsalvo’s en de hierbij gaande foto’s.

Onze correspondent komt op het Landgoed, het is zondagmorgen half 9, Jos heeft al alle apparaten, beamer, scherm, discoset, audio/video, feestverlichting en koeling losgekoppeld, ingepakt en/of opgerold. Als Carolien en Ern, Jacqueline en Chris, en – jaja – Jos H. , Hay en Frans opkomen, gaat het in rap tempo verder. Tafels worden gedemonteerd en opgeladen. Stoelen gaan in de opslag of mee naar huis. De feestploeg maakt de koelkasten leeg. Lege en volle flessen in de kratten in de kast. Er is bijzonder goed gegeten en dat wat over is wordt keurig gesorteerd in folie en verdeeld. De door Carolien verzorgde koffie en Jodenkoek krijgen gretig aftrek. Gezellig zo, midden in het veld, met elkaar een bakkie doen en Jodenkoeken verorberen. Later op de morgen worden de inmiddels voldoende opgedroogde partytent en parasol geladen. De leveranciers halen de toiletwagen, de koelingen en de drank op. Jack’s spullen en gereedschap etc. worden weer op de daarvoor bestemde plaatsen teruggezet en/of -gelegd. Jack kijkt goeddunkend toe. Het kampvuur smeult voorzichtig verder en wordt door Jack bewaakt.

We kijken met veel plezier en voldoening terug op een zeer geslaagde, gezellige, warme en smakelijke feestavond. Aan alles was gedacht en we zagen alleen goedlachse en opgeruimde leden en partners. Fijn dat we het samen weer voor elkaar hebben gekregen. Uiteraard dient vermeld te worden dat de locatie wel heel erg tot de verbeelding spreekt en dat het “kampvuurtje” de kers op de taart mag worden genoemd.

Dankjulliewel allemaal en heel graag tot een volgend feestmoment en / of brommerrit.

Tekst: Ger Wijnen