Bromfietszegening ’t Brummerke op 19 april 2026

41 brommerrijders en geïnteresseerde leden en familie en vrienden.

Hoe zijn we de tijd tussen de snertrit van afgelopen jaar en vandaag toch doorgekomen? Bij deze eerste activiteit missen we toch wel een aantal gezichten en hopen dat het goed met ze gaat. Laat ons alstublieft weten als dat niet zo is, oké?

Vandaag tegen 12.45 uur is er een flinke groep brommerrijders bij ’t Tunneke in de Melderse. De strakke Le Mans opstelling valt direct op en voorbeeld doet volgen blijkt maar weer. Vandaag is er niet alleen de openingsrit van het seizoen, maar ook de bromfietszegening. Niemand weet wat er gaat gebeuren, als even voor 1 uur, twee in zwarte toog met witte boorden geklede mannen, voor ‘t Tunneke, midden op de weg gaan staan. De ene lelijk kaal en de andere met mooi verzorgde herdershoed.

Zoals in de kerk roept de kale iedereen op naar voren te komen. Het is geen vraag, meer een bevel met een zacht randje. Het is duidelijk, dit wordt geen appeltje eitje. Een enkeling durft zich nog te laten horen en dan . . . . wordt het stil.

De kale Gradus memoreert uit diverse boeken van zijn eigen testament en weet ons uit te leggen dat wij vroeger nozems waren en hoe ons, daarbij horend, gedrag in de rest van de wereld werd gezien. Er zijn 80ers en 70ers die dit met verbijstering over zich heen laten gaan. Alleen de bestuursleden van ’t Brummerke worden enigszins gespaard, wat een slijmbal die kale!

Nadat de stille kapelaan Frankesi met de offerpul is rondgegaan, leest die kale Gradus ook nog een zelfgeschreven gedicht voor. De titel is heel toepasselijk en tevens de lijfspreuk van onze heer, voorzitter Frans: “Samen uit samen thuis.”

De kale zegt heel goed te weten dat hij echt niet de eerste is die voor de bromfietszegening is gevraagd. Zo’n zegening wordt al gauw gezien als godslastering en veel collega-geestelijken zijn bang voor boze gelovigen of toorn en onweer van boven. Gradus en Frankesi zijn niet bang, ze beschermen zich immers tegen negatieve straling met zilverpapier en niet-magnetisch materiaal zoals een hardplastic wij-water-emmer. De Paus krijgt uiteindelijk ook nog een veeg uit de pan, waardoor de door de Paus geleende roestvrijstalen emmer wel nooit meer terug bij de kale Gradus zal komen.

De zegening begint:

Gradus: “In de naam van onze Frans, onze Frank en onzen Toon,

Amen samen”.

Gradus: “Wij gaan hier staan en jullie komen met de brommer één voor één naar ons toe, . . . lopend!”

Gradus: “Wij wensen je een veilige en beschermde reis”.

Wij zeggen dan: “Amen samen”.

Kapelaan Frankesi geeft de zegen en zoals we al verwachtten, niet te zuinig zul je begrijpen.

Kapelaan Gradus sluit de ludieke bromfietszegening af, met een dankwoord mede namens kapelaan Frankesi en wenst ons allen een prachtig jaar 2026, niet alleen met de brommer, maar in alle opzichten, in goede gezondheid en veel plezier.

Dankjulliewel.

Tekst: Ger Wijnen